در بيابان تنهاييم، در سوز و گداز گرمای فراق

                 به دو چيز رسيدم:

         باد خنک و رنگارنگ .... و چشمه گريان

ولی دل و به باد هديه دادم تا در وزشش آرام گيرم

همچنين فکرم را و احساسم را به خيال باد وقف کردم به امانت

چشمه از برای من جوشيد و اشک افسوس ريخت...!

                 و آنقدر خواند تا خشکيد..!!!

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢ آذر ،۱۳۸۳