دروغ مي گفتم

                  و تكه تكه  پراكنده  مي شدم

                 انگار

                بلور  نازك  يك جام

                از اصابت يك سنگ

 دروغ  مي گفتم

 و هر دو  فهميديم

هنوز  مي ترسيم ...!

           *****************************************

ماشه  چكيد باز

موسيقي  دريا                  

 آشفته شد  با ضربه                  

  پرواز مرغك ها

 نيزار  را جنباند                   

 سگ صيد را آورد                  

در ماسه هاي  نرم  لغزنده  صداي  چكمه  پنهان  شد

   مرغان ساحل                  

 به سايه ي  نيزار  برگشتند                  

 

  در طول تاريکی

اشکهای آه                  

  با فريادهاي  تيز                  

  خواب  عناصر  را به هم  ميريخت  

پرلاي  تك مانده                 

 صدا مي كرد جفتش  را                

...از پشت مرداب   

 

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ آذر ،۱۳۸۳