فانوسک روشن وجودم شد

آويزه شاخه تکيده ای

تا در پس تاريکی های شبانه کور سويی

 باشد برای غريبه ای

غافل از اينکه ندانستم روزی می شوم

نشانه سنگهای عابره ای...!

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ۸:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ دی ،۱۳۸۳