سلام تنها ترينها...

فرا رسيدن ايام محرم الحرام را به کليه شيعيان و دوستان عزيز تسليت عرض می کنم...اميدوارم به برکت اين ماه جسم و روحمونو بتونيم تزکيه

بديم و معرفت شناخت ارزش و قداست خون امام حسين و  همراهانش نصيبمون بشه...

چه احساس غريبي است «ايام محرم» و آن زمان كه بغض گلويمان را مي فشارد و در سوگ مي نشينيم. محرم كه از راه مي رسد، آداب خاص خود را مثل هزاران هزار سال گذشته در رفتار مردم عيان مي كند. دل مي سپاريم به او كه هميشه ايام، مظلوميتش حكايت ها دارد و گذشته اين سال ها، از دور تا نزديك همواره براي مردم ايران زمين حال و هواي ديگري داشته و دارد. مردم تهران قديم همان ها كه حالا كمتر نشاني از زندگي و آداب و اعتقاداتشان را در ذهن داريم، با نزول ماه هاي محرم و صفر، خود را مقيد به انجام تكاليفي مي دانستند كه اين روز ها آن تكاليف، صورت و جلوه اي ديگر پيدا كرده است. گذشتگان هر روز را به اعتقادي در دل و رفتار سپري مي كردند و براي مثال همزماني اولين روز محرم با ايام هفته برايشان معنايي خاص داشته است.
جعفر شهري در كتاب «طهران قديم» در فصل مربوط به ماه هاي قمري ذكر مي كند كه مردم با توجه به اين كه در هر سال، ماه محرم در چه روزي آغاز مي شد براي آن سال مسايل مختلفي را پيش بيني مي كردند. از جمله آن كه: اگر اول محرم روز شنبه بود، دليل بر آن بود كه زمستان آن سال سرد و يخ و برودت بسيار و حدوث مرض طاعون و مرگ گوسفندان و گراني گندم و كمي عسل و سلامتي زراعت از آفات و مرض در بعضي ميوه ها و مرگ كودكان و جنگ روم و عرب، ظهور گلو درد و زكام و مرگ زنان و پيران و خوبي آخر سال و در چنين سالي بوده كه قابيل، ‌هابيل را به قتل رسانيده بود.
اگر اول محرم يكشنبه بود: زمستانش خوب و بارانش زياد مي آمد، اما مزروعات را آفت مي رسيد و عسل اندك بدست مي آمد و اثر طاعون در هوا ظاهر مي گرديد و در آخر سال گراني و غلبه پادشاه و ظهور دردها و مرگ هاي صعب العلاج و ظهور ستاره دنباله دار و تابستانش معتدل و سبب ارزاني شتر و گوسفند و بسياري گياه مي گرديد.
اگر اول محرم دوشنبه بود: دلالت داشت بر اين كه آن سال را زمستان نيكو و تابستان گرم و باران در وقتش بسيار و گوسفند و عسل فراوان و ميوه در بلاد آذربايجان زياد و مرگ زنان و گوشت و روغن بسيار و كمي پول و زيادي نكاح و عيش و طرب و معاش و چهارپا خوب و در مكه ارزاني و شايد هم ماه يا خورشيد خسوف و كسوف مي نمود.
اگر اول محرم سه شنبه بود: دليل برف و سرما و يخ بسيار در مشرق و زيادي عسل و گوسفند و گراني برنج در آخر سال و به روايتي زيادي زراعت و باران و ارزاني نرخ ها در شهرها و زيادي شكار حيوانات دريايي و ترس و اضطراب سلطان عجم و خونريزي و قتال ميان عرب و عجم و كشته شدن بزرگ عرب و فراواني جو و عدس و گندم باران در تابستان را مي نمود.
اگر اول ماه محرم چهارشنبه بود: زمستان در آن سال متوسط و باران در بهار زياد و غلات و ميوه در كوهستان ها به وفور، اما مرگ و مير بسيار در ميان مردم و ارزاني نرخ ها و ابريشم و حرير و زيادي معاملات و خروج كسي بر پادشاه و مرگ پادشاه روم و دل پيچه زياد در آخر سال و مرگ حيوانات و زيادي عسل و آب دجله و طغيان در شام و آمدن ملخ بسيار در آن جا را دليل مي گرديد.
اگر اول محرم پنجشنبه بود: زمستان ملايم و باران و غله بسيار و ميوه فراوان و ظهور تب و غلبه مردم روم بر مسلمان و جنگ و محاربه در مغرب و كمي باران در اول سال و وزيدن بادهاي تند در آخر سال و طغيان راهزنان و مرگ گاوان و زيادي غم و ستم حكام و شايد هم قمر خسوف مي نمود.

اگر اول محرم جمعه بود: دليل بود كه زمستانش سرد نخواهد بود و آب چشمه ها و رودها رو به نقصان خواهد گذارد و غله در بلاد كوهپايه ها گران و در مغرب آفت براي درختان و غلبه روميان بر فارسيان و فساد عظيم در فارس و در اول ماه ربيع الاول تا آخر جمادي الثاني آن سال دردهاي سخت ظاهر خواهد گرديد و زنان آبستن بچه ضايع خواهند كرد و اگر ستاره دنباله دار ظاهر شود فتنه هاي عظيم نيز در پي خواهد داشت.

محرم :

نام نخستين ماه از ماههاى دوازده گانه قمرى.علت نامگذارى اين ماه به محرم،آن‏بوده كه در ايام جاهليت،جنگ در اين ماه را حرام مى‏دانستند و روز اول محرم را اول سال‏قمرى قرار مى‏دادند.اما بنى اميه با ريختن خون سيد الشهدا در اين ماه و پديد آوردن حادثه‏كربلا،احترام ماه حرام را نگه نداشتند.امام رضا«ع‏»فرمود:در جاهليت،حرمت اين ماه‏نگاه داشته مى‏شد و در آن نمى‏جنگيدند،ولى در اين ماه،خونهاى ما را ريختند و حرمت‏ما را شكستند و فرزندان و زنان ما را اسير كردند و خيمه‏ها را آتش زدند و غارت كردند وحرمت پيامبر را درباره ذريه‏اش رعايت نكردند. (34) به گفته سيد حميرى:

فى حرام من الشهور احلت حرمة الله و الحرام حرام (35)

در دوم ماه محرم الحرام سال 61 هجرى،كاروان ابا عبد الله‏«ع‏»وارد كربلا شد و اردوزد. بتدريج بر سپاه كوفيان كه آن حضرت را محاصره كرده بودند افزوده شد.روز نهم ماه‏محرم‏«تاسوعا»نام دارد و روز دهم آن‏«عاشورا»،روز شهادت سيد الشهدا و ياران وفرزندانش در كربلاست.

از آنجا كه ماه محرم،يادآور حادثه كربلا و عاشوراست،فرا رسيدن آن دلها را پر از غم‏مى‏سازد و پيروان و شيفتگان امام حسين‏«ع‏»،از اول محرم،محافل و مجالسى را سياهپوش‏كرده،به ياد آن امام شهيد به عزادارى مى‏پردازند.محرم همچون عاشورا،رمز احياى‏خاطره حماسه‏هاى كربلاست و نقش اين ماه در حفظ دستاوردهاى نهضت‏حسينى مهم‏است و در اين ماه،سراسر كشورها و شهرهاى شيعه‏نشين،به ياد شهيدان كربلا اشك‏مى‏ريزند و از عاشوراييان درس مى‏گيرند.امام خمينى‏«ره‏»فرموده است:«محرم،ماه‏نهضت بزرگ سيد شهيدان و سرور اولياء خداست كه با قيام خود در مقابل طاغوت،تعليم‏سازندگى و كوبندگى به بشر داد و راه فناى ظالم و شكستن ستمكار را به فدايى دادن وفدايى شدن دانست.» (36)

خيز و جامه نيلى كن،روزگار ماتم شد دور عاشقان آمد،نوبت محرم شد ماه خون گواه آمد،جوش اشك و آه آمد رايت‏سياه آمد،كربلا مجسم شد پاى خون دل واكن،دست موج پيدا كن رو به سوى دريا كن،ساحلى فراهم شد هر كه رو به دريا كرد،آبروى ساحل شد خنده را ز خاطر برد،گريه محرم شد.

ادامه دارد...

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ۱٠:٥٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸۳