«ّ‌َة۷بازم مثل هر سال به کندی اومدو به تندی تموم شد
کل سال به هر جون کندنی که بود گذروندیم تا به به این ماه رسیدیم
هممون یه سری به لباس سیاهامون زدیم که از پارسال گوشه کمدو بقچه ها
داشتن خاک میخوردن
رخت سیاه به تنمون کردیم تا حداقل یه ذره هم که شده احساس کنیمش

 درکش کنیم عمق فاجعه رو بفهمیم ولی از قدیم گقتن شنیدن کی بود مانند

دیدن همه ما یه بهتر بگم99% ماها آرزو داشتیم که پیشش بودیم تا

سپاهش دیگه 72 نفر نباشه ولی بازم
حسرت گذشته که چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حیف که نمیشه
جالبیش میدونین چیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
جالبش اینجاست که تو این ماه همه ....همه ی ماها .....از هر قشری ......

از هر طبقه ایییه رنگ میشن همه وهمه به سوگ فرو میرن به سوگ کسانی

 که برای عشق ودین و ناموس از جون مایه گذاشتن .خوبیشم به همینه که

 همه فکرشون حسینو حسیناست.
تو این ماه همه یه جور دیگه میشن اصلا انگار همه به قول معروف بچه مثبت شدن
حالا به اینش کاری نداریما که طی سال همه کار کرده...

در دید اولیه فقط یه اسم به نظر میاد
ولی وقتی ما مسلمونا یا اصلا همه کسایی که از محرمو عاشورا خبر دارن
می فهمن که همین اسم پر معنا ترین کلمه ایست که اگه به عمقش فکر کنین
مظلومیت رو میفهمین
میفهمین که چطور یه آدم برای حفظ ناموس .....دین ......اسلام........حق......

از جونش چطور مایه گذاشت.
چه چیزهایی که این بزرگوار با چشمش دید.
دید که اعضای خونوادش یکی یکی جلوی چشمش پر پر شدن.
دید که چطور مردمانش تنهاش گذاشتن .............چطور پشت بهش کردن
ولی !!!!!!!!!!!ولی در هر شرایطی پا پس نذاشت حتی !! حتی وقتی که تنها شد
بازم خودش رفت با اینکه میدونست کشته میشه رفتو زد به دل شون
میخوام بگم از مظلومیتش از بزرگواریش از گذشتتش از غرورش از ایستادگیش
به خدا سخته !!!!!!!!!!!!!!!!!! وقتی عزیز ترین کساشو یه آدم جلوی چشش پرپر شده
ببینه!!!! چیه نمیتونین اصلا فکرشو کنین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
پس به عظمت و ایستادگی حسین حسادت کنین
فقط وفقط میتونیم اینو بگیم که ای کاش بود!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
همه همه در دل یک حسین داریم که مرحم دردامونه

امیدوارم که هیچ وقت هیچ وقت از یادتون نره که محرم چيه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
کربلا کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟حسین کیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اميدوارم اسم حسين و عباس و ذکر محرم توی گفته هامون، کتابهامون، عشقهامون

شعرهامون، نوشته هامون و حتييييييييييييييييييييی وبلاگهامون، يک جور شرم

و خجالت و بی کلاسی برامون تلقی نشه و از ۱۲ ماه ( واسه عشق بهتر از

جونمون که به خاطرش هزار تا استغفر الله خدا و پيغمبر و

امام رو شهيد می کنيم )۱۰-۱۵ روزش رو برای ذکر نام عشق واقعيمون بگذرونيم.

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ۸:٥٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ بهمن ،۱۳۸۳