شمع رخ شکستم، شده خاموش چرا پس؟؟؟

                                                                             مگر قيامتی شده، قلبم

                                                                                چرا خرابس؟؟

                               آسمون دو چشمم، چرا بارونی گشته؟

                                                                          بال کبوتر دل به سنگ

                                                                                کی شکسته؟

                               چی شد دل گمشدم، دوباره پيدا شده؟

                                                                           بگو کدوم قاصدک اونو

                                                                                   واسم اورده؟

                                زخم دل شکستم، به پای زخم پاهات

                                                                               يه قطره کوچيکه، تو

                                                                                 هجم موج دريات

                                   دلم زده جوونه، به يُمن رفتن شب

                                                                            حک شده توی قلبم، ذکر

                                                                                حسين و زينب

                                    از ابر آسمونت، بارونی شد وجودم

                                                                          تق تق قطره هايت، منو

                                                                                 اورد تو خودم

                                         همش به اين می بالم، ثروت کل عالم

                                                                       از عشق آل زهرا، برات

                                                                               شده به نامم

                                      تو کل آرزوهام، يکيشو دوست می دارم

                                                                        مهر غلاميت رو، روو

                                                                                  پيشونيم بزارم

                                       من از خدا ميخوام که، از عشق تو بميرم

                                                                    تو شی چو پروانه ای، منم چو

                                                                                      شمع بسوزم

                             اينو می دونم آقا، اونکه تشنه نمونه

                                                  از حال يک تشنه لب ، بايد چيزی ندونه...!

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ اسفند ،۱۳۸۳