يکی ازدوستان گفت: تصميم گرفتم دو کاری را که تا بحال به آنهازياد

                        اهميت نميدادم در حد توانم شروع کنم،يکی نماز خواندن و ديگری

                        مراعات کردن حجاب.اما مشکل اين است که اطرافيانم خصوصا

                             خانواده ام در انجام اين کارها نه تنها به من کمک نميکنند بلکه گاهی

                             مرا مواخذه يا حتی گاهی تحقير ميکنند.فقط يک نفر مرا درک ميکند

                                    خواهر کوچکترم.........

                              به نظرم رسيد برای اينکه او را در مسيری که انتخاب کرده دارای

                  انگيزه باطنی اش کنم داستان زير را برايش تعريف کنم:

                           شاگرد:چگونه ميتوانم در راه کسب رضای خداوند موفق شوم؟

                                 استاد: به گورستان برو و به مرده ها توهين کن يا انها را تحقير کن.

                         (شاگرد دستور را اجرا کرد.)

                       استاد:جوابت را دادند؟

                          شاگرد:نه!

                                     استاد:حالا برو و از آنها تعريف و تمجيد کن.    

                               (شاگرد دستور را اجرا کرد.)

                              استاد:جوابت را دادند؟

                           شاگرد: نه!

                             استاد: برای کسب رضای خدا تو هم اينگونه باش.نه توهين و تحقيرها

                              ونه تعريف و تمجيدها تو را دراين راه نبايد تحت تاثير قراردهد چه در

               اين صورت از پيمودن مسير اصلی منحرف خواهی شد.

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ اردیبهشت ،۱۳۸٤