آغاز دوباره هايم ۵ خرداد است...

گرچه آخرين رمقهای بهار است...  

هرگز به پايان بهارنيانديشم...        

که همين ۵ خرداد زيباتر است برای تولدی ديگر...

تمام سهم من از زندگی؛ گلی است که در سلول من روئيده

است. گلی تنها اما بی همتا                 

گلی به وسعت اسم خدا...            

آرامشی به رنگ اميد...               

  نويدی به پهنای سکوت زندگی...       

    نمادی برای بودن، بقا و تکامل...         

 و سکوتی مملو از فرياد:                 

               تولدی دوباره...

                         تولدی دوباره... 

                                            تولدی دوباره... 

                                                 تولدی دوباره... 

                                                                 تولدی دوباره... 
                                                                                               تولدی دوباره...
من از تمامی سهم خويش خواهم گذشت تا آرام آرام شنوای فرياد تو باشم...

 تولدی دوباره... 

             تولدی دوباره... 

                              تولدی دوباره... 

                                      تولدی دوباره... 

                                                                                               تولدی ديگر...

                                      

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ خرداد ،۱۳۸٤