تو اين دنيای سنگی

    دلم داره ميميره

                            از اين چشمای رنگی

                              دلم داره می گيره

   چرا دنيا سياهه

   همش غرق عذابه

                             چرا حرفا دروغه

                             همش رنگ کلاغه

   چرا چشما غروبه

   فريب يک نگاهه

                             چرا جسما شکسته

                             همه تن ها شده خسته

  خدايا! ای خدايا

  به فرياد دل ما

                             بزن باران نوری

                             تا بباره باز غروری

  که شايد با غرورم

        همه باشند تو تنهايی

               که شايد اين غرورم

                       باشه رقيب تنهاييم...!

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ مهر ،۱۳۸۳