منجمد شدن طوفان آه در انبار نفس

                             ريختن ديوار غرور

شکستن بلور اميد و فرار پرنده آرزو

                            رفتن به سوی تقدير با گامهايی ناتوان

تدفين فريادی در پس نقابی خندان

                            و تموج دريای خون در درون

خوردن مِهر ممنوع، بر خلسه آغوشی گرم

                           بودن يک عمر در حسرت چيدن غنچه

و محو جاذبه بين روحها، ديده پوشی از همه چيز

                           برای لمس هدفی

که اکنون بی رنگ شده...!

               و من مبهوت از کرده تو...

                          خنده ای تلخ را گريستم...!!!!

  
نویسنده : علی بيگ... ; ساعت ٩:٥٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ مهر ،۱۳۸۳